• Sammy Mahdi

Maatregelen tegen PCR-test weigeraars bij Dublintransfer

Voor wie een PCR-test weigert en zo een terugkeer naar het bevoegde Europese land verhindert, worden de termijnen om een Dublintransfer te organiseren verlengd van 6 maanden naar 18 maanden.

Asielzoekers die al elders in de Europese Unie een asielaanvraag indienden moeten hun procedure in dat land afwachten. Ook als die procedure is afgelopen dan is dat EU-land verantwoordelijk om de terugkeer naar land van herkomst te organiseren. Dat is de zogenaamde Dublinregelgeving.


Sammy Mahdi:

“Corona duurt nu al lang genoeg. We moeten maatregelen nemen tegen PCR-test weigeraars. Het is onze taak en plicht om asielzoekers op te vangen, maar asielzoekers die moeten terugkeren naar een ander Europees land mogen het systeem niet ondermijnen door een PCR-test te weigeren. De DVZ krijgt dus langer tijd om de mensen terug te sturen die hier niet mogen zijn.

Dit jaar heeft de Dienst Vreemdelingenzaken 2647 dossiers geïdentificeerd als Dublin-transfer. Door de termijn te verlengen naar 18 maanden is er langer tijd om te blijven werken aan de terugkeer van deze mensen naar het bevoegde Europese land. We kunnen niet aanvaarden dat het weigeren van een PCR-test ervoor zorgt dat procedures niet uitgevoerd kunnen worden. Elke geweigerde test is er één te veel.


Er konden 247 verwijderpogingen in kader van Dublin niet doorgaan. Omwille van het weigeren van de PCR-test konden 28,74% van deze pogingen niet uitgevoerd worden. Dat gaat om 71 pogingen.

Er zijn 2 situaties waarin dit een probleem kan vormen:

  • Asielzoekers die in een opvangcentrum verblijven en zo hun Dublin-transfer naar een ander Europees land weigeren. Deze mensen hebben elders in Europa recht op opvang en zijn in dat land veilig. Door alle medewerking te weigeren zitten ze op een opvangplaats van iemand die hier voor het eerst aan de deur van het Klein Kasteeltje aanklopt.

  • Uitgeprocedeerde asielzoekers of mensen zonder wettig verblijf die in een gesloten centrum wachten op de uitvoering van hun terugkeer en zo hun Dublin-transfer naar een ander Europees land weigeren. Deze mensen zijn de verantwoordelijkheid van een ander Europees land. Indien er geen tijdige terugkeer kan georganiseerd worden dan wordt België verantwoordelijk voor deze mensen.


In het algemeen worden bij de organisatie van terugkeer meer en meer PCR-testen geweigerd, zodat de terugkeer niet kan georganiseerd worden. COVID mag dan al een heel ontwrichtend gegeven zijn in het asiel en migratiebeleid, toch zetten de asiel en migratiediensten alles op alles dat terugkeer kan georganiseerd worden. Het wettelijk afdwingen van de PCR-test wordt door de diensten en het kabinet van Staatssecretaris Mahdi momenteel juridisch onderzocht.