• Sammy Mahdi

OPINIE De Morgen - Barmhartigheid staat niet gelijk aan open grenzen

Een opiniestuk door Sammy Mahdi voor De Morgen


Ik kreeg de voorbije dagen de vraag waar mijn barmhartigheid is (DM 13/7). Waar de naastenliefde is die ik nastreef. Waar de herberg is waar mensen die vluchten opgevangen worden. Het evangelie werd geciteerd en er werd gevraagd waar de C in mijn CD&V voor staat. Ik beschik niet over de kracht om blinden opnieuw te laten zien, maar ik wil wel een poging ondernemen.

Ik zou die mensen willen meenemen naar het Klein Kasteeltje, daar waar dagelijks mensen aankloppen om asiel aan te vragen. Ik zou ze willen laten zien hoe ondanks covid mensen zich niet langer eerst digitaal moeten registreren om vervolgens drie dragen op straat te dolen tot de deuren opengaan. Ik had ze willen uitnodigen toen de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Brussel was en ons roemde voor het menselijk beleid dat we ontwikkelen. We zouden nog een snel een bezoekje kunnen brengen aan Brussels Airport. Jaarlijks komen er honderden vluchtelingen toe vanuit Turkije en Libanon, landen die op onze solidariteit rekenen om de miljoenen vluchtelingen in de regio op te kunnen vangen. Ik zou ze ook

nog willen vertellen dat België proportioneel het land is met het vijfde hoogste aantal asielzoekers. Voor wie vlucht voor oorlog of vervolging, zal er altijd plaats zijn in de herberg.

Ik zou ze vervolgens meesleuren naar de vaccinatiecentra van Antwerpen tot Poelkapelle, waar asielzoekers schitterend werk leveren als vrijwilliger. Maandenlang heb ik geduwd en getrokken, geroepen en getierd tot asielzoekers in vaccinatiecentra een bijdrage konden leveren. Deels omdat ik competenties van mensen wil versterken, maar ook omdat de asielzoeker vaak de Ander is die we niet kennen. En omdat het goed is dat mensen een vaccinatiecentrum verlaten vrij van covid, maar het is nog beter dat ze ook vrij zijn van bepaalde vooroordelen.

Ik zou hen willen tonen welke migratiekanalen er bestaan. Dat mensen die vluchten voor vervolging asiel kunnen aanvragen, buitenlandse studenten een studentenvisum kunnen aanvragen en migranten die hier willen werken een aanvraag kunnen indienen vanuit het buitenland. En dat we, ondanks al die regels, meer doen dan de kleine lettertjes van de wetgeving te volgen. De voorbije jaren kregen duizenden mensen een uitzondering op de regels. Ondanks het feit dat ze hier eigenlijk niet mogen blijven volgens de letter van de wet, zijn er in specifieke gevallen redenen om iemand toch niet terug te sturen. Die individuele regularisatie bestaat. De regels zijn het verstand, de individuele regularisatie als uitzondering het hart van het beleid.

Ik zou hen duidelijk willen maken dat een tijdelijke verblijfsvergunning mensen in onwettig verblijf drie maanden later opnieuw in onwettig verblijf duwt. Dat de economische uitbuiting van sans-papiers die

in het zwart werken bestreden moet worden met sociale inspecties en malafide werkgevers kordaat aangepakt moeten worden. Dat een werkvergunning geven aan iedereen die hier onwettig verblijft de migratieregels ondergraaft en werkgevers in bepaalde regio's niet ver moeten zoeken om werklozen tegen te komen die hier wel wettig verblijven. Dat een regularisatie van hongerstakers morgen alle kerken vult, niet met opiniemakers maar met nieuwe sans-papiers. En dat de regularisatie als definitieve oplossing voor de duizenden mensen die hier onwettig verblijven hetzelfde riedeltje is dat verteld werd bij de collectieve regularisatie in 1999 en 2009.

Mochten ze het dan nog niet zien, dan moet ik wellicht verduidelijken waar de christendemocratie voor staat. Voor barmhartigheid, niet voor open grenzen. De instrumentalisering van de C in mijn ideologie voor een beleid dat allesbehalve christendemocratisch is, stoort me. Het herwonnen geloof in een opperwezen om op een moraliserende toon op mijn vingers te tikken is misplaatst. Ik heb er geen enkel probleem mee dat men vanuit een bepaald gedachtegoed gelooft dat migratieregels overroepen zijn en mensen die een bevel hebben gekregen om het grondgebied te verlaten hier eigenlijk ook allemaal moeten kunnen blijven.

Alleen is dat niet waar de christendemocratie voor staat. In die biechtstoel heb ik niets te zoeken. Voor mensen die nood hebben aan hulp zijn we barmhartig, maar de christendemocratie gelooft niet dat ongecontroleerde migratie aangemoedigd moet worden. Wie poneert dat dat standpunt voortkomt uit een kerk met kleine k waar migranten uitgespuwd worden, kent de ideologische wortels van de christendemocratie niet. Samenlevingen zijn gebaat bij organisatie, integratie en solidariteit. Niet bij een permissief beleid waar het belang van grenzen en gemeenschapsvorming gemarginaliseerd wordt. Ik begrijp dat dat in bepaalde kringen moeilijk ligt, maar we preken niet allemaal in dezelfde kerk.